Pioniersplant op slagvelden

Ik neem een paar dagen rust en zal jullie blog nadien terug bezoeken.Voor al mijn bezoekers een mooie klaproos of noem je ze liever papaver of poppy.

 

Het geslacht Papaver kent wereldwijd ongeveer zestig soorten. De in Nederland en België in het wild voorkomende soorten zijn:

  • Bastaardklaproos (Papaver hybridum)
  • Bleke klaproos (Papaver dubium)
  • Grote klaproos (Papaver rhoeas)
  • Ruige klaproos (Papaver argemone)
  • Slaapbol(Papaver somniferum)

De papaver die bij ons  groeit, komt vooral voor op droge zanderige grond die kort geleden omgewoeld is, zoals op spoordijken of op opgespoten zandvlaktes. De zaden van de klaproos behouden onder de grond erg lang hun kiemkracht en ontkiemen als ze, soms na jaren, weer aan de oppervlakte komen. De klaproos is dan ook een echte pioniersplant

Het symbool komt voort uit het idee dat de plant groeit op plaatsen waar iemand is vermoord: de bloem zou het bloed van de gevallen soldaat opnemen waardoor ze een mooie rode kleur krijgt. Lang dacht men dat dit de reden was waarom zoveel klaprozen op slagvelden te vinden waren. Hoewel de rozen in feite niets met de gevallen soldaten te maken hebben, is het symbool wel niet zo ver gezocht.

De massale groei van klaprozen heeft alles te maken met de verwoesting van de slagvelden.

 Door de vele granaten worden de akkers namelijk omgewoeld en vervuild. Een klaproos is een pioniersplant, wat wil zeggen dat ze als eerste op een pas omgewoelde of vervuilde, schrale grond zal groeien waar andere planten het moeilijker zullen hebben. Wanneer een veld wordt omgewroet, door een boer of een granaat, zullen de zaden die al jaren in de grond zitten naar bovenkomen met als resultaat één mooie grote klaprozengloed.

De bloem blijft dus een mooi symbool voor de kracht en schoonheid die kan groeien uit complete verwoesting.

Voor de gelegenheid geven we nog eens het gedicht ‘In Flanders Fields’ geschreven door John McCrae op de slagvelden, waar hij werkte als arts en zelf ook het leven liet.(info Wikipedia)

In Flanders Fields
In Flanders Fields the poppies blow
Between the crosses, row on row,
That mark our place; and in the sky
The larks, still bravely singing, fly
Scarce heard amid the guns below.
We are the Dead. Short days ago
We lived, felt dawn, saw sunset glow,
Loved, and were loved, and now we lie
In Flanders Fields.
Take up our quarrel with the foe:
To you from failing hands we throw
The torch; be yours to hold it high.
If you break faith with us who die
We shall not sleep, hough poppies grow
In Flanders Fields

Major John McCrae – 1915 – Boezinge